Kalendarz juliański, wprowadzony w starożytnym Rzymie, z czasem rozminął się z rokiem astronomicznym. W 1582 roku papież Grzegorz XIII zarządził zmianę, przez którą po czwartku 4 października nastąpił piątek 15 października.
Jak rozwijały się wydarzenia
- 45 rok p.n.e. Juliusz Cezar wprowadził kalendarz juliański. Rok liczył w nim średnio 365,25 dnia: miał 365 dni, a co cztery lata przypadał rok przestępny liczący 366 dni. Tymczasem rok astronomiczny trwa około 365,2422 dnia. Różnica wynosiła około 11 minut rocznie.
- 325 rok. Sobór nicejski ustalił zasady wyznaczania daty Wielkanocy. Od tego czasu kalendarz juliański przesunął się względem pór roku o 10 dni. Astronomiczna wiosna zaczynała się 11 marca zamiast 21 marca, co wpływało na terminy świąt ruchomych, takich jak Boże Ciało i Zielone Świątki.
- 1582 rok. Grzegorz XIII ogłosił reformę w dokumencie „Inter gravissimas”. Zgodnie z dekretem po czwartku 4 października miał nastąpić piątek 15 października. W ten sposób pominięto dziesięć dat. Kalendarz gregoriański przyjęły wówczas m.in. Polska, Hiszpania, Portugalia i państwa leżące na terenie dzisiejszych Włoch.
- 1752, 1918 i 1923 rok. Wielka Brytania przeszła na nowy kalendarz w 1752 roku, Rosja w 1918, a Grecja — jako ostatnie państwo w Europie — w 1923 roku. Kraje protestanckie i prawosławne długo pozostawały przy kalendarzu juliańskim. Różne daty utrudniały podróże, handel i załatwianie spraw urzędowych.
Reforma zmieniła również zasady lat przestępnych. Lata kończące się na „00” są przestępne tylko wtedy, gdy dzielą się przez 400, dlatego 1900 rok nie był przestępny, a 2000 rok był. Średni rok gregoriański trwa 365,2425 dnia, a kalendarz opóźnia się o jeden dzień na ponad 3 tysiące lat.
Dr Andrzej Sołtan z Polskiej Akademii Nauk tłumaczył: „Nasz kalendarz, tzw. gregoriański, jest tak ustalony, aby pory roku wypadały zawsze dokładnie w tych samych częściach roku kalendarzowego”. Kalendarz gregoriański obowiązuje do dziś.
Dodaj komentarz