Iron Man 2 obsada wraca do szkolnych prac i zestawień popkultury nie jako zamknięty rozdział z 2010 roku, lecz jako lista ról, którą w 2026 roku łatwo pomylić z późniejszymi filmami Marvela. W lipcu 2024 roku na Comic-Con w San Diego Robert Downey Jr. ogłosił powrót do Filmowego Uniwersum Marvela w roli Victora von Dooma, a nie Tony’ego Starka. Stare skojarzenie „Downey równa się wyłącznie Iron Man” przestaje więc wystarczać przy sprawdzaniu czołówki. Sam film pozostaje osobnym tytułem: premiera w Polsce odbyła się 30 kwietnia 2010 roku, w Stanach Zjednoczonych 7 maja 2010 roku, a reżyserem był Jon Favreau.
Pytanie czytelnika jest węższe niż recenzja. Chodzi o to, kto gra kogo: od Tony’ego Starka po postacie drugoplanowe, które w napisach końcowych giną między epizodami. Pełne creditsy liczą kilkadziesiąt nazwisk, w tym statystów i osoby grające same siebie. Odpowiedź na hasło „obsada” opiera się na obsadzie czołowej, a nie na liście wszystkich gości planu.
Poniższe zestawienie grupuje role według funkcji w filmie. Najpierw idą postacie, bez których tytuł nie ma głównego układu. Potem aktorzy wracający z „Iron Man” z 2008 roku, następnie osoby, które dołączają w drugiej części, i na końcu krótki klucz do zapamiętania. Nie jest to streszczenie fabuły ani życiorys wykonawców.
Kto gra główne role w „Iron Man 2”?
Według kolejności w pełnych creditsach serwisu IMDb obsadę otwiera Robert Downey Jr. jako Tony Stark, publicznie znany też jako Iron Man. To ta sama rola, którą aktor grał w pierwszej części. W drugiej występuje zarówno bez zbroi, jako przemysłowiec i wynalazca, jak i w pancerzu. Dla zestawienia obsady liczy się podwójne oznaczenie postaci: nazwisko cywilne i pseudonim superbohaterski.
Gwyneth Paltrow gra Virginia „Pepper” Potts, najbliższą współpracowniczkę Starka. W napisach postać figuruje jako Pepper Potts. Don Cheadle wciela się w podpułkownika Jamesa „Rhodeya” Rhodesa, przyjaciela Starka z armii. W trakcie filmu Rhodes korzysta ze zbroi określanej jako War Machine. To ważne rozróżnienie: Cheadle gra człowieka, a War Machine jest nazwą pancerza, nie osobnym aktorem.
Scarlett Johansson pojawia się jako Natalie Rushman i jako Natasha Romanoff. Natalie Rushman jest nazwiskiem, pod którym postać wchodzi do otoczenia Starka. Natasha Romanoff, w późniejszych filmach szerzej znana jako Black Widow, czyli Czarna Wdowa, jest tożsamością właściwą. Sam Rockwell gra Justina Hammera, szefa konkurencyjnej firmy zbrojeniowej. Mickey Rourke gra Ivana Vanko, konstruktora określanego też przydomkiem Whiplash. Samuel L. Jackson gra Nicka Fury’ego, oficera związanego z agencją S.H.I.E.L.D.
Ważne W czołówce Johansson jest przypisana do dwóch nazwisk jednej osoby: Natalie Rushman i Natasha Romanoff. Szukanie osobnego aktora dla „Natalie” daje pusty wynik, bo to przykrywka, nie druga rola.
Clark Gregg gra agenta Phila Coulsona, również powiązanego z S.H.I.E.L.D. Paul Bettany użycza głosu systemowi J.A.R.V.I.S., skrótowi od Just A Rather Very Intelligent System. Bettany nie występuje na ekranie jako postać cielesna. Jon Favreau, reżyser filmu, gra jednocześnie Happy’ego Hogana, kierowcę i ochroniarza Starka. To jeden z rzadszych przypadków, w których reżyser jest też stałym członkiem obsady aktorskiej.
Którzy aktorzy wracają z pierwszej części?
Z filmu „Iron Man” (2008) wraca trzon wokół Starka. Nie każdy powrót wygląda tak samo: część osób miała już duże role, część krótki występ po napisach, a jedna kluczowa postać zmienia wykonawcę.
- Robert Downey Jr. ponownie gra Tony’ego Starka i Iron Mana.
- Gwyneth Paltrow ponownie gra Pepper Potts.
- Jon Favreau ponownie gra Happy’ego Hogana i znów reżyseruje.
- Clark Gregg ponownie gra agenta Coulsona.
- Leslie Bibb ponownie gra dziennikarkę Christine Everhart.
- Paul Bettany ponownie jest głosem J.A.R.V.I.S.
- Samuel L. Jackson ponownie gra Nicka Fury’ego. W pierwszej części był to występ po napisach, w drugiej rola wchodzi do właściwego metrażu.
- Stan Lee ponownie pojawia się w epizodzie jako on sam. W napisach jest też wymieniony jako współtwórca komiksu.
Poza tą listą zostaje James Rhodes. W pierwszej części grał go Terrence Howard. W „Iron Man 2” rolę przejmuje Don Cheadle. Howard nie figuruje w obsadzie filmu z 2010 roku. Zmiana była już wtedy publicznie komentowana. Entertainment Weekly w listopadzie 2008 roku opisał ją jako splot sporu o gażę i oceny gry. Marvel nie podał wtedy oficjalnego, jednolitego wyjaśnienia. W samym filmie Cheadle wypowiada kwestię „Look, it’s me. I’m here. Deal with it. Let’s move on”, później wspominaną w relacjach z planu jako dopisek do zmiany obsady.
Najsilniejszy zarzut wobec takiej listy brzmi tak: Rhodey „należy” do Howarda, bo to on zagrał postać jako pierwszy i przy pierwszej części był wysoko opłacanym członkiem obsady. Zarzut miesza historię kontraktu z creditsami konkretnego tytułu. Do pracy o „Iron Man 2” liczy się czołówka tego filmu. Jest w niej Cheadle, nie Howard. Howard zostaje przy opisie części pierwszej albo przy haśle o wymianie aktora. Trzymanie obu nazwisk przy jednym tytule bez daty filmu jest błędem faktograficznym, nie kwestią gustu.
Kto dołącza do obsady w drugiej części?
Nowe nazwiska dzielą się na trzy grupy: antagoniści i rywale, osoby z instytucji oraz epizody, w tym role archiwalne i cameo. „Nowe” oznacza tu pierwsze wystąpienie w tej serii filmowej, nie debiut aktorski.
Rywale i nowe sojusze
Mickey Rourke jako Ivan Vanko i Sam Rockwell jako Justin Hammer są najważniejszymi nowymi rolami po stronie konfliktu. Vanko ma w filmie ojca, Antona Vanko, granego przez Jewgienija Łazariewa, w creditsach zapisanego jako Evgeniy Lazarev lub Eugene Lazarev. Scarlett Johansson dołącza jako Natasha Romanoff pod przykrywką Natalie Rushman. Don Cheadle dołącza do serii, ale nie do uniwersum postaci: gra rolę już znaną widzom pierwszej części.
Instytucje, rodzina i epizody
John Slattery gra Howarda Starka, ojca Tony’ego, w materiałach archiwalnych wewnątrz filmu. To pierwsze takie obsadzenie tej postaci w serii. Garry Shandling gra senatora Sterna, prowadzącego przesłuchanie w sprawie technologii Starka. Kate Mara gra amerykańską marszałkinię, w napisach U.S. Marshal. Olivia Munn pojawia się jako Chess Roberts. Młodego Tony’ego Starka gra Davin Ransom.
Osobną półkę tworzą występy osób grających same siebie. W napisach są między innymi Stan Lee, Elon Musk, Larry Ellison, Bill O’Reilly i Christiane Amanpour. To cameo, nie role fabularne z własnym nazwiskiem postaci. Przy sprawdzaniu obsady do pracy szkolnej zwykle się ich nie wlicza do głównego zestawienia, chyba że temat dotyczy właśnie epizodów.
| Aktor | Postać | Status względem części pierwszej |
|---|---|---|
| Robert Downey Jr. | Tony Stark / Iron Man | powrót |
| Gwyneth Paltrow | Pepper Potts | powrót |
| Don Cheadle | James Rhodes / War Machine | wymiana aktora |
| Scarlett Johansson | Natalie Rushman / Natasha Romanoff | debiut w serii |
| Sam Rockwell | Justin Hammer | debiut w serii |
| Mickey Rourke | Ivan Vanko / Whiplash | debiut w serii |
| Samuel L. Jackson | Nick Fury | powrót, dłuższa rola |
| John Slattery | Howard Stark | debiut w serii |
| Garry Shandling | senator Stern | debiut w serii |
| Jon Favreau | Happy Hogan | powrót, także reżyser |
Źródło: creditsy filmu z 2010 roku w zestawieniu IMDb, kolejność ról czołowych.
Jak zapamiętać najważniejsze role?
Do szybkiego sprawdzenia wystarcza siedem nazwisk i jedno zastrzeżenie. Stark to Downey, Potts to Paltrow, Rhodes to Cheadle, Romanoff to Johansson, Hammer to Rockwell, Vanko to Rourke, Fury to Jackson. Zastrzeżenie dotyczy Rhodesa: przy filmie z 2008 roku wpisuje się Terrence’a Howarda, przy filmie z 2010 roku Dona Cheadle’a.
W skrócie Główny układ to Downey, Paltrow, Cheadle, Johansson, Rockwell i Rourke. Jackson, Gregg, Bettany i Favreau domykają instytucje oraz zaplecze Starka. Slattery i Shandling są ważni drugoplanowo, ale nie otwierają czołówki.
Przy cytowaniu warto podać rok filmu i oryginalne brzmienie roli. Polskie tłumaczenia bywają niespójne: War Machine zostaje czasem Machiną Wojenną, Black Widow Czarną Wdową, a J.A.R.V.I.S. bywa zostawiany w oryginale. Nazwisko aktora się nie zmienia. Osobną listą jest obsada polskiego dubbingu. Ten tekst jej nie zastępuje, bo dotyczy wersji oryginalnej, z której pochodzą creditsy produkcyjne.
Box Office Mojo podaje światowe wpływy na poziomie 623,9 mln dolarów, w tym około 1,14 mln dolarów z Polski, oraz budżet 200 mln dolarów. Część zestawień produkcyjnych podaje budżet bliższy 170 mln dolarów. Rozbieżność nie zmienia obsady, ale pokazuje, czemu przy liczbach z 2010 roku trzeba wskazać wydawnictwo, a nie jedną „oficjalną” kwotę.
Co to znaczy dziś
Dla szkolnej pracy o adaptacji komiksu obsada jest narzędziem, nie ozdobnikiem. Oddziela aktora od postaci, zapisuje wymianę wykonawcy i nie myli cameo z rolą. Przy lekcji o tekście kultury ten sam nawyk przydaje się poza Marvellem: w teatralnej obsadzie „Zemsty” albo w porównaniu dwóch ekranizacji tej samej powieści liczy się, kto gra kogo w danym roku, a nie kto „powinien” grać według pamięci widza.
Nierozstrzygnięte zostaje, jak szeroką listę uznać za kompletną. Czołówka reklamowa, creditsy IMDb i polski dubbing dają trzy różne odpowiedzi. Kryterium jest cel: do rozpoznania filmu wystarcza sześć ról z tabeli powyżej. Do opisu planu albo epizodów po napisach trzeba zejść niżej, do Slattery’ego, Shandlinga i osób grających same siebie. Jeśli temat dotyczy wersji kinowej z polskim lektorem lub dubbingiem, ta lista oryginalna jest punktem wyjścia, nie wersją końcową.
Druga decyzja należy do osoby sprawdzającej źródło. Katalog streamingowy potrafi skrócić obsadę do kilku nazwisk. Pełne creditsy doliczają statystów. Przy cytowaniu bezpieczniej podać rok, tytuł i funkcję postaci niż kopiować pierwszą listę z wyszukiwarki. Na tym rozwidleniu kończy się zestawienie: reszta zależy od tego, czy potrzebne jest rozpoznanie ról, czy protokół całego planu.
Dodaj komentarz