„Muszę tylko na to odpisać, potem znowu będę obecny” — radzi mówić dr Kaitlyn Regehr z Uniwersytetu Londyńskiego. Jej wskazówka dotyczy phubbingu, czyli patrzenia w ekran smartfona podczas rozmowy z inną osobą; badacze łączą to zachowanie z poczuciem odrzucenia i problemami w relacjach.
Co ustalili autorzy przeglądu badań
- Naukowcy z Wydziału Psychologii Manipal University Jaipur w Indiach przeanalizowali 22 badania.
- Wybrali je spośród 2935 prac opublikowanych w latach 2015–2025 i dostępnych w bazie ScienceDirect.
- Wyniki przeglądu ukazały się we wrześniu 2026 roku w czasopiśmie „Acta Psychologica”.
- Nazwa „phubbing” łączy angielskie słowa „phone” (telefon) i „snubbing” (lekceważenie).
- Większość analiz wskazuje na związek między phubbingiem a negatywnymi skutkami, nie dowodzi jednak bezpośredniej przyczynowości.
Phubbing częściej pojawia się u osób, które nadmiernie korzystają ze smartfonów i mediów społecznościowych. Sprzyjać mu może także FOMO, czyli lęk przed tym, że coś nas omija. Własne zerkanie na telefon bywa tłumaczone ważną sprawą, ale zachowanie rozmówcy częściej odbierane jest jako niegrzeczne.
Według analiz samo poczucie bycia zlekceważonym może szkodzić relacji bardziej niż częstotliwość patrzenia na ekran. Zjawisko wiąże się także z samotnością, mniejszym zadowoleniem z życia i objawami depresji — zarówno u osoby korzystającej z telefonu, jak i jej rozmówcy. W związkach i przyjaźniach może osłabiać bliskość oraz sprzyjać konfliktom i zazdrości.
Skutki mogą być widoczne również w domu i pracy. Skupianie się rodzica na telefonie zamiast na dziecku może negatywnie wpływać na jego rozwój społeczny i emocjonalny, a dzieci rodziców sięgających przy nich po smartfony są bardziej narażone na problemy z korzystaniem z mediów społecznościowych. Phubbing ze strony szefa może osłabiać zaufanie pracowników, a wśród współpracowników pogarszać zaangażowanie w zespole.
Dr Regehr zaleca uprzedzić towarzyszy, gdy trzeba sprawdzić pilną wiadomość, a po jej załatwieniu odłożyć telefon i wrócić do rozmowy. Phubbing staje się normą zwłaszcza wśród rówieśników; im częściej występuje, tym chętniej jest powielany.
Dodaj komentarz