Senatorowie USA tworzą izbę stu osób: po dwóch z każdego z 50 stanów, bez względu na liczbę mieszkańców. W kalendarzu Senatu z 29 września 2026 r., opublikowanym przez Biuro Publikacji Rządu USA, skład 119. Kongresu liczył 53 republikanów, 45 demokratów i 2 niezależnych, przy zerze wakatów. Ten sam układ partyjny podawał wykaz Ballotpedia jeszcze 2 października 2026 r., a więc przed wyborami z 3 listopada 2026 r.
Równa liczba mandatów nie oznacza równej wagi ludnościowej. Według szacunków Biura Spisu Ludności USA Wyoming liczyło 1 lipca 2025 r. 588 753 mieszkańców, a mimo to ma tylu samo senatorów co najludniejszy stan. Izba reprezentuje stany jako jednostki federacji, nie okręgi proporcjonalne do populacji. Dlatego wykaz według stanów jest dla lekcji o ustroju USA narzędziem dokładniejszym niż sama etykieta partyjna.
Poniżej jest zasada reprezentacji, pełny skład według stanów w układzie od A do M i od N do W oraz reguła kadencji. Data aktualności jest częścią informacji: kilka mandatów w 2026 r. zajmują osoby powołane na dokończenie cudzej kadencji, a klasa II staje do wyborów 3 listopada 2026 r.
Kim są senatorowie USA i kogo reprezentują?
Senator Stanów Zjednoczonych jest członkiem wyższej izby Kongresu, wybieranym w całym stanie, a nie w okręgu. Artykuł I sekcja 3 Konstytucji daje każdemu stanowi dwa miejsca i jeden głos każdemu senatorowi. Do 1913 r. senatorów wybierały legislatury stanowe. Poprawka XVII, uchwalona przez Kongres 13 maja 1912 r. i ratyfikowana 8 kwietnia 1913 r., przeniosła wybór na wyborców stanu. Narodowe Archiwa USA opisują tę zmianę jako przejście od izby stanów w sensie instytucjonalnym do izby wybieranej bezpośrednio, przy zachowaniu równej liczby mandatów.
Kandydat musi mieć ukończone 30 lat, obywatelstwo USA od co najmniej dziewięciu lat i w chwili wyboru mieszkać w stanie, który reprezentuje. Wymogi podaje sam Senat na stronie o kwalifikacjach. Wiceprezydent przewodniczy obradom jako przewodniczący Senatu, ale nie jest jednym ze stu senatorów i głosuje tylko przy remisie.
Dystrykt Kolumbii i terytoria, w tym Portoryko, nie mają senatorów. Uczeń szukający „senatora z Waszyngtonu” musi więc odróżnić stan Waszyngton od stolicy federalnej. Oficjalny wykaz na stronie Senatu Stanów Zjednoczonych grupuje osoby według nazwiska, stanu, partii i klasy kadencji; to najkrótsza droga, gdy potrzebne są tylko dwa nazwiska z jednego stanu.
Ważne. Lista poniżej opisuje skład na 29 września 2026 r., przed wyborami 3 listopada 2026 r. Cztery miejsca zajmowały wtedy osoby powołane na dokończenie kadencji: Alan Armstrong w Oklahomie, Darline Graham w Karolinie Południowej, Jon Husted w Ohio i Ashley Moody na Florydzie. Pete Ricketts w Nebrasce został wybrany na dokończenie kadencji do 3 stycznia 2027 r.
Którzy senatorowie reprezentują stany od A do M?
Kolejność jest alfabetyczna według angielskiej nazwy stanu, tak jak w wykazach Senatu. Przy nazwie polskiej podano nazwę angielską, żeby dało się zestawić wiersz z rejestrem urzędowym. Partia oznacza przynależność zgłoszoną w kalendarzu izby, bez oceny linii głosowań.
| Stan | Senator | Partia | Senator | Partia |
|---|---|---|---|---|
| Alabama | Katie Britt | republikańska | Tommy Tuberville | republikańska |
| Alaska | Lisa Murkowski | republikańska | Dan Sullivan | republikańska |
| Arizona | Ruben Gallego | demokratyczna | Mark Kelly | demokratyczna |
| Arkansas | John Boozman | republikańska | Tom Cotton | republikańska |
| Kalifornia (California) | Alex Padilla | demokratyczna | Adam Schiff | demokratyczna |
| Kolorado (Colorado) | Michael Bennet | demokratyczna | John Hickenlooper | demokratyczna |
| Connecticut | Richard Blumenthal | demokratyczna | Chris Murphy | demokratyczna |
| Delaware | Lisa Blunt Rochester | demokratyczna | Chris Coons | demokratyczna |
| Floryda (Florida) | Ashley Moody | republikańska | Rick Scott | republikańska |
| Georgia | Jon Ossoff | demokratyczna | Raphael Warnock | demokratyczna |
| Hawaje (Hawaii) | Mazie Hirono | demokratyczna | Brian Schatz | demokratyczna |
| Idaho | Mike Crapo | republikańska | Jim Risch | republikańska |
| Illinois | Tammy Duckworth | demokratyczna | Dick Durbin | demokratyczna |
| Indiana | Jim Banks | republikańska | Todd Young | republikańska |
| Iowa | Joni Ernst | republikańska | Chuck Grassley | republikańska |
| Kansas | Roger Marshall | republikańska | Jerry Moran | republikańska |
| Kentucky | Mitch McConnell | republikańska | Rand Paul | republikańska |
| Luizjana (Louisiana) | Bill Cassidy | republikańska | John Kennedy | republikańska |
| Maine | Susan Collins | republikańska | Angus King | niezależny |
| Maryland | Angela Alsobrooks | demokratyczna | Chris Van Hollen | demokratyczna |
| Massachusetts | Ed Markey | demokratyczna | Elizabeth Warren | demokratyczna |
| Michigan | Gary Peters | demokratyczna | Elissa Slotkin | demokratyczna |
| Minnesota | Amy Klobuchar | demokratyczna | Tina Smith | demokratyczna |
| Missisipi (Mississippi) | Cindy Hyde-Smith | republikańska | Roger Wicker | republikańska |
| Missouri | Josh Hawley | republikańska | Eric Schmitt | republikańska |
| Montana | Steve Daines | republikańska | Tim Sheehy | republikańska |
Źródło: kalendarz Senatu Stanów Zjednoczonych z 29 września 2026 r., Biuro Publikacji Rządu USA; przynależność partyjna zestawiona z wykazem Senatu dla 119. Kongresu.
W tym przedziale widać już wyjątek od dwupartyjnego schematu: Angus King z Maine zasiada jako niezależny. Drugi niezależny, Bernie Sanders, jest w tabeli stanów od N do W. Oba mandaty niezależne kalendarz izby liczy osobno od 45 demokratów i 53 republikanów.
Którzy senatorowie reprezentują stany od N do W?
Druga połowa wykazu domyka 50 stanów. Układ kolumn jest ten sam, data aktualności również. Przy stanie z senatorem powołanym warto sprawdzić w przypisie urzędowym, czy mandat biegnie do najbliższego wyboru uzupełniającego, czy do zwykłego końca klasy.
| Stan | Senator | Partia | Senator | Partia |
|---|---|---|---|---|
| Nebraska | Deb Fischer | republikańska | Pete Ricketts | republikańska |
| Nevada | Catherine Cortez Masto | demokratyczna | Jacky Rosen | demokratyczna |
| New Hampshire | Maggie Hassan | demokratyczna | Jeanne Shaheen | demokratyczna |
| New Jersey | Cory Booker | demokratyczna | Andy Kim | demokratyczna |
| Nowy Meksyk (New Mexico) | Martin Heinrich | demokratyczna | Ben Ray Luján | demokratyczna |
| Nowy Jork (New York) | Kirsten Gillibrand | demokratyczna | Chuck Schumer | demokratyczna |
| Karolina Północna (North Carolina) | Ted Budd | republikańska | Thom Tillis | republikańska |
| Dakota Północna (North Dakota) | Kevin Cramer | republikańska | John Hoeven | republikańska |
| Ohio | Jon Husted | republikańska | Bernie Moreno | republikańska |
| Oklahoma | Alan Armstrong | republikańska | James Lankford | republikańska |
| Oregon | Jeff Merkley | demokratyczna | Ron Wyden | demokratyczna |
| Pensylwania (Pennsylvania) | John Fetterman | demokratyczna | David McCormick | republikańska |
| Rhode Island | Jack Reed | demokratyczna | Sheldon Whitehouse | demokratyczna |
| Karolina Południowa (South Carolina) | Darline Graham | republikańska | Tim Scott | republikańska |
| Dakota Południowa (South Dakota) | Mike Rounds | republikańska | John Thune | republikańska |
| Tennessee | Marsha Blackburn | republikańska | Bill Hagerty | republikańska |
| Teksas (Texas) | John Cornyn | republikańska | Ted Cruz | republikańska |
| Utah | John Curtis | republikańska | Mike Lee | republikańska |
| Vermont | Bernie Sanders | niezależny | Peter Welch | demokratyczna |
| Wirginia (Virginia) | Tim Kaine | demokratyczna | Mark Warner | demokratyczna |
| Waszyngton (Washington) | Maria Cantwell | demokratyczna | Patty Murray | demokratyczna |
| Wirginia Zachodnia (West Virginia) | Shelley Moore Capito | republikańska | Jim Justice | republikańska |
| Wisconsin | Tammy Baldwin | demokratyczna | Ron Johnson | republikańska |
| Wyoming | John Barrasso | republikańska | Cynthia Lummis | republikańska |
Źródło: kalendarz Senatu Stanów Zjednoczonych z 29 września 2026 r., Biuro Publikacji Rządu USA.
Pensylwania i Wisconsin mają w tym wykazie po jednym senatorze z każdej z dwóch dużych partii, Vermont łączy mandat niezależny z demokratycznym, a większość pozostałych stanów w tej części alfabetu ma delegację jednolitą. Taki układ nie jest cechą ustroju. Konstytucja nie wymaga, by dwaj senatorowie stanu należeli do różnych partii; o tym decyduje wynik kolejnych wyborów.
Jak długo senatorowie zasiadają w Senacie?
Kadencja trwa sześć lat i nie ma limitu reelekcji. Konstytucja dzieli izbę na trzy klasy, żeby co dwa lata odnawiana była około jedna trzecia składu, a nie całość. Senat opisuje ten mechanizm jako ciało ciągłe: dwie trzecie członków przechodzi z jednego Kongresu do następnego. Kadencje zaczynają się w południe 3 stycznia, co wynika z poprawki XX.
Na jesieni 2026 r. podział był następujący. Klasa I, 33 mandaty, kończy się 3 stycznia 2031 r. Klasa II, 33 mandaty, kończy się 3 stycznia 2027 r. i była wybierana 3 listopada 2026 r. Klasa III, 34 mandaty, kończy się 3 stycznia 2029 r. Kalendarz z 29 września 2026 r. przypisywał klasie I 17 demokratów, 2 niezależnych i 14 republikanów, klasie II 13 demokratów i 20 republikanów, a klasie III 15 demokratów i 19 republikanów.
Etapy nakładają się na dwa sposoby. Po pierwsze, senator wybrany w wyborach uzupełniających albo powołany przez władze stanu wchodzi do izby w trakcie cudzej klasy i kończy ją w tym samym dniu co pozostali z tej klasy. Po drugie, między dniem wyborów a 3 stycznia zasiada jeszcze skład poprzedni. Lista sprzed 3 listopada 2026 r. i lista po 3 stycznia 2027 r. nie muszą się pokrywać nawet wtedy, gdy część nazwisk wraca.
Przykład. Zestaw do lekcji o federalizmie, oparty na składzie z początku 2025 r., jesienią 2026 r. rozjeżdża się ze stanem faktycznym na Florydzie, w Ohio, Oklahomie i Karolinie Południowej: te cztery miejsca zajmują osoby powołane na dokończenie kadencji. Uczeń, który przypisze głosowanie z jesieni 2026 r. nazwisku z podręcznika, łączy dwie różne delegacje. Bezpieczny punkt odniesienia to wykaz z datą nie starszą niż bieżąca sesja.
Najpoważniejszy zarzut wobec takiej ostrożności brzmi tak: skoro kadencja trwa sześć lat, szkolna lista z danego Kongresu powinna wystarczyć na kilka semestrów. Zarzut trafia w zwykły tok klasy, nie w cały urząd. Ten sam kalendarz z września 2026 r. odnotowuje cztery powołania na nieukończoną kadencję i jedno miejsce obsadzone wyborem uzupełniającym do 3 stycznia 2027 r. Śmierć, rezygnacja albo przejście na inny urząd skracają obsadę bez czekania na koniec sześciu lat. Data przy wykazie nie jest ozdobnikiem, tylko informacją o tym, którego składu dotyczy tabela.
Co skład Senatu USA znaczy dziś?
Reguła praktyczna jest krótka. Przy każdym nazwisku sprawdzamy stan, partię i datę wykazu, a przy pytaniu o długość urzędowania jeszcze klasę kadencji. Dwa mandaty na stan mówią, kogo izba reprezentuje. Trzy klasy mówią, kiedy ta reprezentacja może się zmienić. Sam układ 53–45–2 z końca września 2026 r. opisuje tylko 119. Kongres przed wyborami listopadowymi, nie „stały” Senat.
Dla szkoły ten podział porządkuje dwa różne ćwiczenia. Mapa mandatów uczy równości stanów i różnicy wobec Izby Reprezentantów, w której liczba miejsc zależy od ludności. Kalendarz klas uczy, czemu skład nie wymienia się jednocześnie z Izbą, odnawianą w całości co dwa lata. Oba ćwiczenia wymagają źródła z datą: strony Senatu albo kalendarza publikowanego przez Biuro Publikacji Rządu USA.
Granica tej ściągi jest jawna. Nie zastępuje ona wyniku wyborów z 3 listopada 2026 r. ani późniejszych powołań. Nie rozstrzyga też, jak niezależni głosują z jedną ze stron izby: kalendarz liczy ich osobno, a praktyka klubowa może być inna. Po 3 stycznia 2027 r. tabelę trzeba zestawić od nowa z aktualnym wykazem, zanim posłuży do sprawdzianu albo prezentacji.
Dodaj komentarz