Strona ofertowa Wydawnictw Edukacyjnych WIKING
Jesteś
gościem portalu
Strona główna portalu
http://www.wiking.com.pl/index.php?site=testy_gim_historia_roz_1
http://www.wiking.edu.pl/sitemap.php
Powrót do poprzedniej stronyWersja do wydruku

SŁOWNIK HISTORYCZNY

A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|Ł|M|N|O|P|R|S|Ś|T|U|V|W|Z

hajdamacy
herb
hetman
hołd lenny
holocaust
humanizm
hymn

hajdamacy – zbrojne grupy chłopów, ubogich mieszczan, Kozaków działające na Ukrainie w XVIII w., występujące przeciw panowaniu szlachty polskiej; h. napadali na dwory szlacheckie, kupców, kościoły unickie i ludność żydowską (patrz: koliszczyzna); h. nazywano zarówno uczestników hajdamaczyzny, jak i zwykłych rabusiów i rzezimieszków

herb – ustalony według określonych reguł znak rozpoznawczy osób, rodzin, korporacji, miast, prowincji i państw; h. pojawiły się w Anglii w XII w., w Polsce na przełomie XIII i XIV w.; początkowo h. umieszczane były na proporcach i uzbrojeniu dla odróżnienia oddziałów lub pojedynczych rycerzy, później stopniowo stały się symbolem przynależności do stanu rycerskiego (szlacheckiego) i rodu; swoje h. miały także miasta, bogate rodziny mieszczańskie, kapituły itp.; h. szlachecki składał się głównie z tarczy z godłem i hełmu z klejnotem szlacheckim; badaniem h. zajmuje się heraldyka

hetman – w Polsce w końcu XV w. nazwa czasowego dowódcy wojsk zaciężnych mianowanego przez króla; w XVI w. stanowisko wielkiego hetmana koronnego stało się dożywotnie; zastępcą h. wielkiego był hetman polny koronny; po zawarciu unii lubelskiej (1569) analogiczne stanowiska powstały na Litwie; władza h. nad wojskiem była bardzo rozległa; urząd h.  przetrwał do 1795 r.

hołd lenny – w średniowiecznych stosunkach feudalnych uroczysta ceremonia publicznego złożenia przysięgi wierności seniorowi przez wasala

holocaust – termin oznaczający całkowitą zagładę (eksterminację) Żydów, dokonywaną podczas II wojny światowej przez nazistowskie Niemcy, których celem było tzw. "ostateczne rozwiązanie kwestii żydowskiej"; nazwa h. pochodzi od całopalnej ofiary składanej w starożytności przez wyznawców judaizmu

humanizm – 1) prąd umysłowy i kulturalny epoki odrodzenia (XIV–XVI w.), akcentujący zainteresowanie człowiekiem i sprawami ziemskimi, podkreślający możliwości rozumu ludzkiego; 2) postawa intelektualna i moralna nawiązująca do ideologii renesansu, wyrażająca się zainteresowaniem sprawami człowieka, jego potrzebami, swobodnym rozwojem, poszanowaniem godności i wolności

hymn – 1) w starożytnej Grecji uroczysta pieśń ku czci bogów, bohaterów itp.; 2) w średniowieczu podniosła pieśń o charakterze religijnym; 3) h. narodowy – uroczysta pieśń patriotyczna, symbolizująca poczucie jedności i odrębności narodowej

Geografia | Język Polski | Historia | Przyroda | Biologia