Strona ofertowa Wydawnictw Edukacyjnych WIKING
Jesteś
gościem portalu
Strona główna portalu
http://www.wiking.com.pl/index.php?site=testy_gim_historia_roz_1
http://www.wiking.edu.pl/sitemap.php
Powrót do poprzedniej stronyWersja do wydruku

SŁOWNIK HISTORYCZNY

A|B|C|D|E|F|G|H|I|J|K|L|Ł|M|N|O|P|R|S|Ś|T|U|V|W|Z

nepotyzm
nawiązka
Nihil Novi
nobilitacja
namiestnik

nepotyzm – nadużywanie zajmowanego stanowiska przez faworyzowanie i protegowanie krewnych i ulubieńców przy obsadzaniu wyższych urzędów i nadawaniu godności

nawiązka – w dawnym prawie Rzeczpospolitej szlacheckiej odszkodowanie za zranienie, okaleczenie, pobicie, płacone przez sprawcę niezależnie od kary, wymierzonej za ten czyn przez władze państwowe; wysokość n. zależała od przynależności stanowej pokrzywdzonego

Nihil Novi – (z łac. nic nowego); potoczna nazwa konstytucji uchwalonej w czasie sejmu radomskiego (1505), która przyznawała sejmowi walnemu prawo stanowienia ustaw; Król nie mógł odtąd zmieniać przywilejów szlacheckich bez zgody posłów

nobilitacja – nadanie szlachectwa osobie niemającej szlacheckiego przodka, pochodzącej ze stanu mieszczańskiego lub chłopskiego; w Polsce od XIV w.; początkowo n. dokonywał król w nagrodę za wybitne zasługi, od 1601 r. zajmował się tym wyłącznie sejm walny; szlachta ograniczyła n. widząc w niej naruszenie swych przywilejów; większe możliwości n. mieszczan dawała dopiero uchwalona w 1791 r. Konstytucja 3 maja

namiestnik – 1) osoba sprawująca władzę w imieniu panującego na obszarze podległym  (prowincji,  kraju itp.); po upadku I Rzeczpospolitej na ziemiach polskich n. sprawowali rządy z upoważnienia monarchów państw zaborczych: N. Królestwa Polskiego (1815–1826 i 1832–1874), N. Wielkiego Księstwa Poznańskiego (1815–1830) i N. Galicji (1848–1918); 2) w dawnym wojsku polskim (XVII i XVIII w.) oficer zastępujący porucznika w chorągwi jazdy lub piechoty

Geografia | Język Polski | Historia | Przyroda | Biologia